پیشبینی میزان تحلیلرفتگی بر اساس مولفههای سلامت سازمانی در کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان کردستان [پایاننامه کارشناسیارشد] (1391) / محمدی ، ماریا، نویسنده
هدف این پژوهش، بررسی ارتباط بین سلامت سازمانی و تحلیلرفتگی شغلی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان کردستان است. متغیر پیشبین، سلامت سازمانی با شش بُعد یگانگی نهادی، نفوذ مدیر، ساختدهی، ملاحظهگری، روحیه و تأکید علمی و متغیر ملاک، تحلیل رفتگی با سه بُعد خستگی عاطفی، مسخ شخصیت و عدم موفقیت فردی در نظر گرفته شده است. به منظور اندازهگیری متغیرها از دو پرسشنامه استاندارد تحلیلرفتگی مسلش و جکسون (M.B.I) و سلامت سازمانی هوی و همکارانش ((O.H.I استفاده شد. جامعه آماری تحقیق را کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان کردستان تشکیل میدادند که تعداد آنها در زمان تحقیق (92-91)، 106 نفر بود. تمام جامعه به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و پس از پخش پرسشنامهها، 85 پرسشنامه برگشت داده شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روش تحقیق از نوع همبستگی بود و برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی (میانگین، فراوانی، درصد، انحراف معیار)، ضریب همبستگی پیرسون، ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون فریدمن، رگرسیون گام به گام و همزمان استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین دو متغیر سلامت سازمانی و تحلیلرفتگی، رابطه معکوس و معنادار وجود دارد (r=-0/44 و p<0/01). بیشترین همبستگی مربوط به بُعد روحیه بود و با وجود رابطه معنادار بین تمامی ابعاد سلامت سازمانی و تحلیلرفتگی، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که بُعد روحیه تنها بُعدی است که قابلیت پیشبینی تحلیلرفتگی کارکنان را دارد. بنابراین محققین و مدیران سطوح مختلف سازمانهای ورزشی استان باید بیش از پیش به بُعد روحیه در بحث سلامت سازمانی ادارات توجه کنند و در این راستا پیشنهادهایی جهت سالم سازی جو ادارات و ارتقاء روحیهی کارکنان ارائه شده است