رکوردهای مرتبط با این شخص

«اَبَرانسان» در بینش شعری فروغ فرخزاد و ژیلا حسینی: در رهیافت «زن دیونیزوسی» نیچه ای (1400) / فتحی ، چیمن، نویسنده 

نوع مدرک: برنامه‌ها و فایلهای کامپیوتری سرشناسه فتحی ، چیمن، نویسنده عنوان : «اَبَرانسان» در بینش شعری فروغ فرخزاد و ژیلا حسینی: در رهیافت «زن دیونیزوسی» نیچه ای تکرار نام مولف : چیمن فتحی ناشر: دانشگاه کردستان، پژوهشکده کردستان شناسی، پژوهشنامه ادبیات کردی سال نشر : 1400 صفحه شمار: دوره 7، شماره 2 - شماره پیاپی 12 اسفند 1400 صفحه 213-229 توصیفگرها فروغ فرخزاد  ژیلا حسینی  ابرمرد  زن دیونیزوسی  نیچه چکیده : فروغ فرخزاد (1313-1345) و ژیلا حسینی (1343- 1375) اگرچه به دو زبان متفاوت فارسی و کُردی و نیز در فضای فرهنگی و دورههای تاریخی متفاوت شعر سرودهاند، هر دو از زنان هنرمند روشنفکر معاصر ایرانی بهشمار میآیند که شعرشان در بستری تراژیک و غیرتئوریک، هماوا با گفتمان پسافمینیسم، در پی پذیرش «کلیت انسانی» و «گذار فمینیستی» از فمینیسم منفی به مثبت، و سرانجام با «گذاری نیهیلیستی»، به دقیقۀ «آفرینش» ابرانسانی میرسد که معادل «خواست قدرتِ» «زن دیونیزوسی» نیچهای است و در نبرد با جزمیتهای دوآلیسمی فرهنگ سنتی مردسالار و افراط‌گراییهای فمینیسم مدرن، که هردو ناقض کلیت انسانیاند، روی مینماید. این مقاله به روشی تحلیلی- توصیفی به بازتاب «بینش تراژیک» این دو شاعر در کیفیت رویکرد آندو به «متافیزیک» در انواع «بیان عصیانآمیز»، و مفهوم پایانیِ «عشق به سرنوشت» میپردازد و به این نتیجه میرسد که با وجود تفاوتهایی نسبی و گاه معنادار، که ژیلا را بهمثابۀ شاعر متأخّر از اصطلاحاً: «اضطراب تأثیر» از فروغ، بهمثابۀ شاعر متقدّم میرهاند، آنها را در نبرد با فجایع و مصائب زندگی بر بنیاد «دگردیسی جان» نیچهای، بهویژه در بینشی طغیانگر و بیانی غرّشگون، و توجیه زیباشناختی و تصدیق خرسندانۀ تمامیت زندگی، همراه و هماوا میکند و بدینترتیب از این زنان، ابرانسان آفرینشگر میسازد لینک ثابت رکورد: ../opac/index.php?lvl=record_display&id=15836 زبان مدرک : فارسی

 فهرست موجودی مدرک

شماره ثبت	شماره بازیابی	نام عام مواد	محل نگهداری	بخش	وضعیت ثبت	وضعیت امانت
فاقد شماره ثبت

 نسخه‌های الکترونیک مرتبط با رکورد

Adobe Acrobat P... اَبَرانسان&raqu...

آزادی تراژیک، امکان تحقّق خودآگاهی هگلی در آخرین انار دنیا (1402) / فتحی ، چیمن، نویسنده 

نوع مدرک: برنامه‌ها و فایلهای کامپیوتری سرشناسه فتحی ، چیمن، نویسنده عنوان : آزادی تراژیک، امکان تحقّق خودآگاهی هگلی در آخرین انار دنیا تکرار نام مولف : چیمن فتحی ناشر: دانشگاه کردستان، پژوهشکده کردستان شناسی، پژوهشنامه ادبیات کردی سال نشر : 1402 صفحه شمار: دوره 9، شماره 2 - شماره پیاپی 16 دی 1402 صفحه 199-230 توصیفگرها آخرین انار دنیا  آزادی هگلی  خدایگان و بنده  بینش تراژیک  آزادی تراژیک چکیده : آخرین انار دنیا با عنوان اصلی (کُردی) دواهه‌مین هه‌ناری دونیا، رمانی است از بختیار علی، نویسندۀ مشهور کُرد که با بهره‌گیری از درون‌مایۀ «جنگ» زوایای فلسفی بسیاری را در خود جای داده است. بدیهی است درون‌مایۀ جنگ اغلب در آثار هنرمندان به پیام صلح بدل می‌شود. به نظر می‌رسد نویسندۀ فلسفی‌اندیش این رمان، پیام صلح را افزون بر نقد محتوایی جنگ، در یکی از جامعترین ساختارهای فلسفی جنگ یعنی: گفتار «خدایگان و بنده»ی هگل و نتیجۀ منطقی این دیالکتیک یعنی: خودآگاهی و آزادی نهاده است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی- توصیفی، دیالکتیک خدایگان و بنده را در این رمان در خلال دیدار و گفت‌وگوی دو تن از شخصیت‌های اصلی داستان، یعقوب صنوبر و مظفر صبحدم، در سه مرحله مورد بررسی قرار داده است. نتیجۀ بررسی‌ها حاکی از آن است که اگرچه این دیالکتیک برای قهرمان داستان چونان «بنده»، در نهایت تا مرحلۀ آزادی ذهنی پیش می‌رود و آنگاه بدون تحقّقی عینی پایان می‌یابد، اما این آزادی سرانجام در بینش و کنشی تراژیک در مؤلّفه‌های اعتباربخشی به زندگی زمینی و تنانگی، صیرورت و غایت‌ناباوری و معناگریزی و جزمیت‌ستیزی به تحقّق و نمود بیرونی می‌رسد که می‌توان آن را «آزادی تراژیک» نامید لینک ثابت رکورد: ../opac/index.php?lvl=record_display&id=15940 زبان مدرک : فارسی

 فهرست موجودی مدرک

شماره ثبت	شماره بازیابی	نام عام مواد	محل نگهداری	بخش	وضعیت ثبت	وضعیت امانت
فاقد شماره ثبت

 نسخه‌های الکترونیک مرتبط با رکورد

Adobe Acrobat P... آزادی_تراژیک،_ا...