رسالهی حاضر، تلاشی برای پژوهش در جهان داستانها و منظومههای عاشقانهی کردی، برای استفادهی مناسب از قابلیتهای رواییشان، شامل ساختارها و موقعیتهای کلاسیک برای اقتباس از آنها در رسانهی ملی است. منظومههای عاشقانهی کردی راوی گنجینهی غنی و نامیرای ادبیات شفاهی هستند که سینه به سینه منتقل شده و از گذشتگانمان به یادگار ماندهاند. مسالهی محقق، عدم وجود طبقهبندی علمی از نظر ساختار روایی برای این منظومهها است. سوال مهم این بود که آیا این داستانها بر اساس کتاب سی و شش وضعیت نمایشی اثر ژرژ پولتی دارای قابلیت روایی هستند و چگونه بر اساس نظریهی فورستر «عشق»، انگیزهی کنش شخصیتها و اوج و فرود روایت قرار میگیرد و موقعیت دراماتیک میآفریند؟ محقق با گردآوری منظومههای عاشقانهی کردی با استفاده از منابع کتابخانهای و انتخاب هدفمند سه منظومه از میان آنها، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی عناصر روایی و وضعیتهای نمایشی موجود در منظومهها را مطابق الگوی فورستر و سی و شش وضعیت نمایشی ژرژ پولتی بررسی نموده است.پس از بررسی و مشخص نمودن وضعیتهای نمایشی موجود در منظومهها و نیز بررسی و اثبات وجود عناصر روایی، پیشنهادهایی برای بازتولیدشان در قالب برنامههای تلویزیونی ارایه شده است