دسترسی همگانی(OPAC) نام کتابخانه در اوپک

مطالعه بیوسیستماتیک جرد ایرانی (Meriones persicus, Blandford, 1875) منطقه حفاظت شده بیجار، استان کردستان (مطالعه خصوصیات ریختی و ژنتیکی) [پایان‌نامه کارشناسی ارشد] (1392) / ابراهیمی ، شهین، نویسنده بازکردن لینک
نوع مدرک:برنامه‌ها و فایلهای کامپیوتری
سرشناسهابراهیمی ، شهین، نویسنده
عنوان :مطالعه بیوسیستماتیک جرد ایرانی (Meriones persicus, Blandford, 1875) منطقه حفاظت شده بیجار، استان کردستان (مطالعه خصوصیات ریختی و ژنتیکی) [پایان‌نامه کارشناسی ارشد]
تکرار نام مولف :پدیدآور: شهین ابراهیمی استاد راهنما: شهرام کبودوندپور استاد راهنما: برزان بهرامی کمانگر
ناشر:سنندج [ایران] : دانشگاه کردستان، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی
سال نشر :1392
یادداشتموضوع: زیست شناسی
رشته: مهندسی منابع طبیعی - محیط‌زیست ـ زیستگاه‌ها و تنوع زیستی
شناسه افزوده :کبودوندپور ، شهرام، استاد راهنما
بهرامی کمانگر ، برزان، استاد مشاور
توصیفگرهابیجار ، جرد ایرانی ، زی سازگان شناسی ، کردستان (استان) ، جوندگان ، نواحی محافظت شده ، تنوع ژنتیکی ، ریخت شناسی جانوری ، Bijar, Jared Irani, zoology, Kurdistan (province), rodents, protected areas, genetic diversity, animal morphology
چکیده :جرد ایرانی (Meriones persicus, Blandford, 1875) یکی از رایج‌ترین جوندگان مناطق بیابانی در ایران است. این گونه برای نخستین بار از منطقه کوهرود استان اصفهان و نزدیک شهرستان کاشان توسط بلانفورد در سال 1875 شناسایی و معرفی شده است. علی‌رغم پراکنش قابل ملاحظه ‌این گونه در سطح کشور و سایر کشور‌های همسایه، به صورت سیستماتیک و دقیق به لحاظ خصوصیات ریختی و ژنتیکی مورد بررسی قرار نگرفته است.در این مطالعه سعی شده است جایگاه تاکسونومیک گونه جرد ایرانی منطقه حفاظت شده بیجار بر اساس توالی ژن میتوکندریایی COI تعیین شود. همچنین خصوصیات ریختی جرد ایرانی منطقه حفاظت شده بیجار بررسی و با خصوصیات ریختی سایر جمعیت‌های جرد ایرانی در برخی نقاط دیگر ایران مقایسه شده است. در مطالعه حاضر از نمونه‌های صید شده در منطقه کهرود شهرستان کاشان در استان اصفهان به عنوان نمونه تایپ استفاده شد. نتایج به دست آمده بیانگر این واقعیت بود که نمونه‌های جرد ایرانی (Meriones persicus) متعلق به دو منطقه حفاظت شده بیجار در استان کردستان و منطقه کهرود استان اصفهان دارای تشابه بسیار بالایی در توالی سیتوکروم اکسیداز زیر واحد 1 بودند. به طوریکه مقدار K2P به دست آمده بین نمونه‌های منطقه حفاظت شده بیجار و کهرود اصفهان (001/0) کم تر از مقدار محاسبه شده درون نمونه‌های بیجار (002/0) بود. دو درخت تبارشناسی اتصال همسایگی و حداکثر پارسیمونی برای توالی‌ها در محیط نرم افزار MEGA 4.0 ترسیم شد. در هر دو درخت تبارشناسی ترسیم شده نمونه‌های منطقه حفاظت شده بیجار و کهرود اصفهان در کنار هم و در یک خوشه قرار می‌گیرند که متعلق بودن این نمونه‌ها به یک گونه واحد را تأیید می‌کند. از طرف دیگر در هر دو دندوگرام به دست آمده نمونه‌های بیجار و اصفهان با گونه Meriones meridianus در یک کلاد خواهری قرار می‌گیرند
لینک فایل دیجیتالی :https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/4d72e33b9c9641043f69ac5953a1f70a
لینک ثابت رکورد:../opac/index.php?lvl=record_display&id=15354
زبان مدرک :فارسی
شماره ثبتشماره بازیابینام عام موادمحل نگهداریوضعیت ثبتوضعیت امانت
فاقد شماره ثبت