دسترسی همگانی(OPAC) نام کتابخانه در اوپک

بررسی تنوع ژنتیکی در جمعیت‌های سنجاب ایرانی (Sciurus anomalus) زاگرس شمالی با استفاده از نشانگر ISSR [پایان‌نامه کارشناسی ارشد] (1390) / موسوی ، سیدشهاب، نویسنده بازکردن لینک
نوع مدرک:برنامه‌ها و فایلهای کامپیوتری
سرشناسهموسوی ، سیدشهاب، نویسنده
عنوان :بررسی تنوع ژنتیکی در جمعیت‌های سنجاب ایرانی (Sciurus anomalus) زاگرس شمالی با استفاده از نشانگر ISSR [پایان‌نامه کارشناسی ارشد]
تکرار نام مولف :پدیدآور: سیدشهاب موسوی استاد راهنما: برزان بهرامی کمانگر استاد راهنما: شهرام کبودوندپور
ناشر:سنندج [ایران] : دانشگاه کردستان، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی
سال نشر :1390
یادداشتموضوع: مهندسی محیط زیست
رشته: مهندسی منابع طبیعی - محیط‌زیست
شناسه افزوده :بهرامی کمانگر ، برزان، استاد راهنما
کبودوندپور ، شهرام، استاد راهنما
توصیفگرهاتنوع ژنتیکی ، ریزماهواره ها (دی.ان.آ) ، زاگرس شمالی ، نشانگر تکرار توالی ساده ، سنجاب ایرانی ، Genetic diversity, microsatellites (DNA), North Zagros, simple sequence repeat marker, Iranian squirrel
چکیده :هدف از این پژوهش ارزیابی تنوع ژنتیکی سنجاب‌های ایرانی در دو شهرستان بانه و مریوان در استان کردستان با استفاده از نشانگرهای بین ریزماهواره‌ای برای اولین بار بود. در این تحقیق DNA لازم از پیاز موی 42 نمونه سنجاب که در سه منطقه تاژان (شهرستان بانه)، ورگول (منطقه اورامان) و گوشخانی (شهرستان مریوان) صید شده بودند استخراج شد. استخراج DNA براساس روش فنل- کلروفرم انجام گرفت. در این تحقیق شش آغازگر طراحی گردید که سه آغازگر از آنها به دلیل ایجاد تعداد باند و چندشکلی بیشتر برای اجرای این طرح انتخاب شدند. سه آغازگر انتخاب شده در مجموع 56 باند تولید کردند که 50 باند آنها چند‌شکل و نسبت چند‌شکلی آنها 89/28% بود. با استفاده از اطلاعات حاصل میانگین (± انحراف معیار) تنوع ژنی برای سه جمعیت تاژان، ورگول و گوشخانی بر حسب هر سه آغازگر به ترتیب (0/166±0/334)، (0/214±0/262) و (0/213±0/254) به دست آمد. بررسی تنوع ژنتیکی بین سه جمعیت به دو روش استاندارد Nei نئی (1972) و روش فاصله نااریب Nei(1978) نشان داد که کمترین فاصله ژنتیکی بین جمعیت دو منطقه ورگول و گوشخانی و بیشترین فاصله ژنتیکی بین جمعیت‌های دو منطقه تاژان و گوشخانی وجود دارد. دندروگرام فاصله ژنتیکی بین جمعیت‌ها نشان داد که جمعیت‌های دو منطقه ورگول و گوشخانی در یک شاخه و جمعیت منطقه تاژان در شاخه دیگر دسته‌بندی می-شوند. با استفاده از تابع تشخیص چند متغیره (DA) هفت لوکوس که نسبت به بقیه لوکوس‌ها از اهمیت بیشتری در تعیین تنوع ژنتیکی برخوردار بودند شناسایی شده و بر اساس آنها سهم هر کدام از جمعیت‌ها در تنوع کل به روش آنالیز واریانس مولکولی (AMOVA)تعیین شد
لینک فایل دیجیتالی :https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/ecddb760c0ffe491758b5d796b91a2fe
لینک ثابت رکورد:../opac/index.php?lvl=record_display&id=15370
زبان مدرک :فارسی
شماره ثبتشماره بازیابینام عام موادمحل نگهداریوضعیت ثبتوضعیت امانت
فاقد شماره ثبت