| نوع مدرک: | برنامهها و فایلهای کامپیوتری |
| سرشناسه | طایفی ، شیرزاد، نویسنده |
| عنوان : | از فقدان تا مازاد در کلام: خوانش لکانی داستانهای قصر پرندگان غمگین و سکتۀ قبلی |
| تکرار نام مولف : | شیرزاد طایفی |
| ناشر: | دانشگاه کردستان، پژوهشکده کردستان شناسی، پژوهشنامه ادبیات کردی |
| سال نشر : | 1402 |
| صفحه شمار: | دوره 9، شماره 1 - شماره پیاپی 15 تیر 1402 صفحه 1-16 |
| توصیفگرها | لکان ، بختیار علی ، محمد سهرابی ، قصر پرندگان غمگین ، سکتۀ قبلی ، کلام |
| چکیده : | علیرغم تکیۀ بشر به زبان بهعنوان وسیلۀ انتقال پیام و ابزاری بهظاهر رفعکنندۀ نیازهای عمده، لکان باور داشت که زبان نهتنها برای انسان در مقام سوژۀ میلورز کفایتکننده بهشمار نمیآید، بلکه میتواند سبب دورماندن او از مقصود و مطلوب گمشدهاش شود. به عقیدۀ لکان، زبان عرصۀ ناخودآگاه است؛ ازاینرو، نه تقاضای اگو بلکه میل دیگری بزرگ را برآورده میکند؛ بنابراین برای بازتولید خود باید بر روی دو عنصر برسازنده، یعنی فقدان و مازاد تکیه کند تا پایدار بماند. در این پژوهش به روش تحلیل کیفی و کمّی و با خوانش روانکاوانۀ لکانی داستانهای قصر پرندگان غمگین بختیار علی و سکتۀ قبلی محمد سهرابی نشان دادهایم که 1- سوژه عدم داشتن فالوس را در نزد خود پذیرفته و به اختگی نمادین تن در داده است. این امر دربارۀ کامران، خالد آمون و منصور اسرین و راویِ سکتۀ قبلی صادق است. 2- هدف سوسن از فرستادن خواستگاران خود به سفر و خروج از شهر، تبدیل نمودن آنها به سوژهای میلورز است. 3- برای سوسن شهر و جنگ و دالهایی که به آن ارجاع میدادند، بهمنزلۀ ژوئیسانس و بازنماییکنندۀ مازاد میل است. 4- راوی سکتۀ قبلی بهمیانجی قسم یادکردن میکوشد فقدان در دیگری را بهمثابۀ فقدان در کلام پُر کند. البته، فقدان در کلام هرگز پُر نمیشود؛ زیرا کلام همواره از مقصود وی فراتر میرود |
| لینک ثابت رکورد: | ../opac/index.php?lvl=record_display&id=15922 |
| زبان مدرک : | فارسی |