| نوع مدرک: | برنامهها و فایلهای کامپیوتری |
| سرشناسه | فتحی ، چیمن، نویسنده |
| عنوان : | آزادی تراژیک، امکان تحقّق خودآگاهی هگلی در آخرین انار دنیا |
| تکرار نام مولف : | چیمن فتحی |
| ناشر: | دانشگاه کردستان، پژوهشکده کردستان شناسی، پژوهشنامه ادبیات کردی |
| سال نشر : | 1402 |
| صفحه شمار: | دوره 9، شماره 2 - شماره پیاپی 16 دی 1402 صفحه 199-230 |
| توصیفگرها | آخرین انار دنیا آزادی هگلی خدایگان و بنده بینش تراژیک آزادی تراژیک |
| چکیده : | آخرین انار دنیا با عنوان اصلی (کُردی) دواههمین ههناری دونیا، رمانی است از بختیار علی، نویسندۀ مشهور کُرد که با بهرهگیری از درونمایۀ «جنگ» زوایای فلسفی بسیاری را در خود جای داده است. بدیهی است درونمایۀ جنگ اغلب در آثار هنرمندان به پیام صلح بدل میشود. به نظر میرسد نویسندۀ فلسفیاندیش این رمان، پیام صلح را افزون بر نقد محتوایی جنگ، در یکی از جامعترین ساختارهای فلسفی جنگ یعنی: گفتار «خدایگان و بنده»ی هگل و نتیجۀ منطقی این دیالکتیک یعنی: خودآگاهی و آزادی نهاده است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی- توصیفی، دیالکتیک خدایگان و بنده را در این رمان در خلال دیدار و گفتوگوی دو تن از شخصیتهای اصلی داستان، یعقوب صنوبر و مظفر صبحدم، در سه مرحله مورد بررسی قرار داده است. نتیجۀ بررسیها حاکی از آن است که اگرچه این دیالکتیک برای قهرمان داستان چونان «بنده»، در نهایت تا مرحلۀ آزادی ذهنی پیش میرود و آنگاه بدون تحقّقی عینی پایان مییابد، اما این آزادی سرانجام در بینش و کنشی تراژیک در مؤلّفههای اعتباربخشی به زندگی زمینی و تنانگی، صیرورت و غایتناباوری و معناگریزی و جزمیتستیزی به تحقّق و نمود بیرونی میرسد که میتوان آن را «آزادی تراژیک» نامید |
| لینک ثابت رکورد: | ../opac/index.php?lvl=record_display&id=15940 |
| زبان مدرک : | فارسی |
آزادی تراژیک، امکان تحقّق خودآگاهی هگلی در آخرین انار دنیا (1402) / فتحی ، چیمن، نویسنده 
